کاپیتان زیرشلواری 6 (و نبرد بزرگ و خفن با روبات زنده ی آب دماغی!،قسمت اول:مبارزه ی با محتویات...) (سایه گستر)

گزیده ای از کتاب
هیولای سبز لزج که انگار سر تا پایش از آب دماغ پوشیده شده بود، با عصبانیت گفت: «درسته! خودم هستم!» ترشحات لزج و غلیظی از بینی و چشم های کلوین روی زمین می چکید. بازوهای روباتی ملوین هم از آب دماغ پوشیده شده بود. هنگامی که ملوین در کلاس را پشت سرش بست، دستش برای چند لحظه روی دستگیره ماند. دست ملوین آرام دستگیره را ول کرد و پشت سرش کلی کثافت و آب دماغ به جا گذاشت!

ملوین با قدم هایی چسبناک و چندش آور به طرف صندلی اش حرکت می کرد. هر قدم ملوین، روی زمین کلاس ردی لزج و چسبناک از خودش به جا می گذاشت و هرچیزی که ملوین لمس می کرد، چسبناک، کثیف و چندش آور می شد!

وقتی که ملوین با کمک لغزنده بودن ترشحات بینی و کثافت هایی که از سر تا پایش می چکید توانست روی صندلی اش بنشیند، تمام اطرافش را پر از آب دماغ سبز، لزج و چندش آور کرده بود. محتویات بینی ملوین که تمام هیکلش را پوشانده بود، مخلوطی از مخاط بینی، موهای دماغ و…

جورج فریاد کشید: «دیگه بسه آقای داستان گو! دیگه نمی خواد تعریف کنی! حالمون رو به هم زدی!»

خانم ریبل گفت: «ممنون جورج. خب ملوین، چرا به ما نمی گی که چه بلایی سرت اومده؟»

ملوین گفت: «خب، من دیشب سعی کردم خودم رو با یه آدم آهنی ترکیب کنم و یه روبات زنده بسازم. اما توی آخرین لحظه عطسه کردم.»

جورج پرسید: «اون وقت تو با آدم آهنی و… آب دماغ ترکیب شدی؟»

ملوین گفت: «آره. ولی نگران نباشید. من دارم روی پروژه ی جداساز 1000 کار می کنم که می تونه فرایند ترکیب رو به طور برعکس اجرا کنه و من رو به یه آدم معمولی تبدیل کنه. تقریبا شش ماه وقت می خوام تا تمومش کنم.»

هارولد گفت: «شش ماه؟»