کتاب سخنگو چشم هایش (آوانامه،نگاه)

کتاب سخنگو چشم هایش (آوانامه،نگاه) نقد و بررسی کتاب صوتی چشم‌هایش «به من می‏گفت: چشم‏های تو مرا به این روز انداخت. این نگاه تو کار مرا به اینجا کشانده. تاب و تحمل نگاه‏‌های تو را نداشتم. نمی‏‌دیدی که چشم به زمین می‌‏دوختم؟ به او می‏‌گفتم: در چشم‏‌های من دقیق‌‏تر نگاه کن! جز تو هیچ‌چیزی در آن نیست می‌گفت: نه، یک دنیای مرموز در این نگاه نهفته، من آدم خجولی بودم، چشم‏‌های تو به من جرئت دادند.» کتاب صوتی چشمهایش نوشته بزرگ علوی درباره کتاب صوتی چشم‌هایش داستان «چشم‌هایش» نوشته‌ی «بزرگ علوی» نویسنده‌ی برجسته‌ی ایرانی برای اولین بار سال 1331 منتشر شد. این اثر روایت زندگی استاد ماکان است، او نقاشی برجسته است که علیه مسائل اجتماعی دوران رضاشاه فعالیت می‌کند. یکی از آثار به‌جامانده از این نقاش پرده‌ای بنام «چشم‌هایش» است که بسیار جذاب و افسونگر است. این داستان خواندنی را یک ناظم روایت می‌کند و او در زندگی این نقاش و آثارش کنکاش می‌کند تا به صاحب چشم‌ها برسد. این ناظم این اثر را با چنین توصیفات زیبایی از وضعیت آن دوران آغاز می‌کند: «شهر تهران خفقان گرفته بود، هیچ‌کس نفسش درنمی‌آمد؛ همه از هم می‌ترسیدند، خانواده‌ها از کسانشان می‌ترسیدند، بچه‌ها از معلمین‌شان، معلمین از فراش‌ها، و فراش‌ها از سلمانی و دلاک؛ همه از خودشان می‌ترسیدند، از سایه‌شان باک داشتند.» کتاب گویا چشم‌هایش یکی از اثرگذارترین داستان‌های دهه‌ی سی است که نسبت به سایر آثار این نویسنده در آن به سیاست کمتر پرداخته شده است. برخی براین باور هستند شخصیت این استاد با الهام از شخصیت افرادی همچون «کمال‌الملک» و «تقی ارانی» آفریده شده است. این اثر به زبان عربی و کردی هم ترجمه شده است و انتشارات‌ متعددی در ایران آن را به چاپ رسانده‌اند. دانلود رمان صوتی چشم‌هایش با صدای «آرمان سلطان‌زاده» در همین صفحه از فیدیبو موجود است. این نسخه‌ی صوتی از سوی آوانامه منتشر شده است، همچنین نسخه‌ی الکترونیک آن نیز از سوی «انتشارات نگاه» منتشر شده است. درباره بزرگ علوی «سید مجتبی آقابزرگ علوی» نویسنده ایرانی در تاریخ 13 بهمن سال 1282 در تهران به دنیا آمد. او در خانواده‌ای تحصیل‌کرده و سرشناس آن دوره کودکی‌اش را گذراند و در جوانی برای تحصیل به آلمان رفت. او تحصیل در رشته‌ی علوم تربیتی و روانشناسی را آغاز کرد و از دانشگاه «مونیخ» فارغ‌التحصیل شد. او از همان دوران نوشتن داستان را آغاز کرد و اولین مجموعه داستان کوتاهش به نام چمدان را در سال 1313 منتشر کرد. او وضعیت اجتماعی و سیاسی جامعه را دست‌مایه‌ی داستان‌هایش قرار داد و هم‌تراز نویسندگان به نام آن زمان «صادق هدایت» و «صادق چوبک» قرار گرفت. او با زبانی روان و ساده داستان‌هایش را حول شخصیت‌های معمولی که از دل جامعه بیرون آمده‌اند مطرح می‌کرد و توانست فضای داستان‌های فارسی را متحول کند. او پس از بازگشتش به ایران عضو گروه ربعه شد و در کنار «صادق هدایت»، «فرزاد مسعود» و«مجتبی مینوی» نوشتن به سبک جدید را دنبال کردند. بزرگ علوی از افراد بسیار تأثیرگذار در جریانات مربوط به داستان‌نویسی نوین ایرانی است و او را بنیان‌گذار ادبیات داستانی زندان در زبان فارسی می‌داند. او سال‌های زیادی را به فعالیت اجتماعی و سیاسی مشغول بود و در مدتی را هم در زندان سپری کرد به همین دلیل براساس تجربه‌هایش داستان‌های واقعی و قابل‌درک آفرید. «بزرگ علوی» بسیار روحیه‌ مبارزه‌طلبی‌ داشت و همواره از قشر ضعیف جامعه حمایت می‌کرد. او به تأثیر از فضای زندان داستان‌های «پنجاه‌وسه نفر» و «ورق‌پاره‌های زندان» را منتشر کرد و فضای خاکستری و سیاه جامعه را به تصویر کشید. «بزرگ علوی» پس از رهایی‌ از زندان بار دیگر به اروپا سفر کرد و تا اواسط دهه‌ی پنجاه رد آنجا ماند. او در این دوران علاوه بر نوشتن داستان‌هایش به تدریس هم مشغول شد. او در تاریخ 28 بهمن سال 1375 به علت سکته‌ی قلبی در «برلین» درگذشت. آثار بزرگ علوی «بزرگ علوی» نویسنده‌ای شاخص در اوایل سده‌ی چهارده شمسی است که از خود آثار تأثیرگذار متعددی به‌جا گذاشته است. «احمد محمود»، «نسیم خاکسار» و «علی‌اشرف درویشیان» ازجمله نویسندگانی هستند که از این نویسنده‌ی بزرگ تأثیر گرفته‌اند. کتاب‌های این نویسنده همچنان تجدید چاپ می‎‌شوند و در لیست پرفروش‌ها قرار دارند. «ورق‌پاره‌های زندان»، «گیله مرد»، «میرزا»، «سالاری‌ها» و «موریانه‌» ازجمله آثار این نویسنده هستند.